Zhuang tzu zei: Krijgskunde introduceert je inderdaad in de Tao. Ofschoon de krijgskunde maar een kleine Tao is, realiseren de mensen zich zelden dat de academische theorie eindeloos is. Van degenen welke krijgskunsten bestuderen, kunnen alleen degenen welke een natuurlijke en onbewogen geest hebben vergeleken worden met de oude meesters en zijn op die manier in staat ware krijgskunde te leren.
Bij Geest-Lichaam krijgskunde zoals Yiquan, Taikiken, Wuyiquan, etc. staat het cultiveren van een natuurlijke en onbewogen geest centraal en daar is volgens mij ook de meeste winst te behalen. Als ik zelf na 35 jaar op het vechtkunde pad terug kijk, kom ik tot de conclusie:
Conditionering, vormleer en aandacht vragende herinneringen staan een natuurlijke en onbewogen geest en iedere vorm van intuïtieve perceptie en spontane natuurlijke reactie in de weg.
De moeilijkste uitdaging of opgave op het pad van de krijgskunde was dan ook het ‘verslaan’ van c.q. het ontsnappen aan een onzichtbare al dan niet opgedrongen of vrijwillig aangeleerde bewustzijn Matrix. Het lijkt erop dat de Matrix eenvoudigweg gebruik maakt van allerlei mind control reeds werkzaam in de wereld van alle dag. Wat de mensen weerhoudt van macht uitoefening over de matrix wereld is de beschouwing hun gezond verstand van hoe iets zich gedraagt, zoals: als je valt, doe je je pijn. Meer in het algemeen, wat mensen op één lijn houdt is hun neiging te geloven wat de gemiddelde persoon gelooft, en derhalve blijft doen (of niet doen) wat men doet of niet doet. Zoals men erwten met een vork eet, en zoals men geen voedsel op de grond gooit, en dat men door de deur naar buiten gaat inplaats van het raam.) Gelijkvormigheid van je Zelf is je overgenomen laten worden door men.
Het ontleren van gelijkvormigheid was niet alleen de zwaarste en moeilijkste interne en externe vechtkunst uitdaging, maar ook een avontuurlijke archeologische ontdekkings reis om uiteindelijk tot mijn eigen ZELF bewust ZIJN te komen.
Zowel in de MartriX Real Life Spiritual Games als in de Wuyiquan Intuïtieve Leer Methode, hebben we de oude beproefde Taoïstische WUJI methode van het intuïtief schrijven en verbranden geïntegreerd. De WUJI methode helpt je het mysterie van de natuurlijke weg; de Tao in jezelf te doen herleven. Je neutraliseert met de WUJI methode uitermate effectief je ingeslepen vormleer en latent aanwezige aandacht vragende herinneringen. Misschien vraag je je als vechtkunstenaar of sporter af waarom is het zo belangrijk om ZELF bewust te ZIJN? Omdat als je innerlijk meester wil zijn, je eerst moet weten wie jij bent en voor wie jij de verantwoordelijkheid neemt.
Kennis over wie je echt bent, is de sleutel tot de hoogste liga van de vechtkunstenaars. Zelfkennis is hard werk aan jezelf. Alle valse personae moeten opgelost of overstegen worden. Dat vraagt ontzettende moed. Als je weet wat je doet, is het echter niet zo moeilijk als het eruitziet. Het vergt alleen ontzettende discipline. Alleen zij die de zelfdiscipline kunnen opbrengen om er ook naar te leven komen echter aan de eindstreep. De beste vorm van discipline is zelfdiscipline. Dat betekent niemands volgeling te zijn, maar bewust jezelf waar te nemen, dag na dag, zonder oordelen.
Dat betekent met dat je geen leraar kunt hebben. Het betekent wel dat je wat je eventueel van een leraar geleerd hebt, altijd toetst aan je eigen ervaring. Maar je neemt niets zomaar aan, van niemand, ook niet van mij en wat je nu aan het lezen bent. Als je iets anders waarneemt dan wat een bron of leraar zegt, wees dan je eigen autoriteit.
Toets wat je als waardevol ervaart en als het niet klopt met je eigen waarneming: gooi het overboord. Leren, echt leren vergt passie, de passie om het voor jezelf te ontdekken. Dat vereist vrijheid van conditioneringen, grote nieuwsgierigheid, intensiteit en directe waarneming en uiteraard ervaring. Dat is echte zelfdiscipline, ga hiermee aan de slag!
Je eerste Herzenbeving
Je ziet de wereld niet zoals hij is, maar zoals je bent!
Als persoon reageer je bijna exclusief vanuit je conditioneringen. Je bent innerlijk verdeeld. Jij bent niet heel, niet geheeld. Jij barst van de innerlijke tegenstrijdigheden. Jij onderdrukt allerlei innerlijke conflicten en kan daarom alleen maar een verdeelde wereld zien. De wereld bestaat niet. Het enige wat bestaat, is je perceptie van de wereld en die is niet objectief.
In je vechten ontelbare fragmenten om dominantie. Nu eens komt een invloed van je vader door, dan weer van je moeder, dan weer van een rolmodel, dan weer komt de rol door van een personage waar je je in je leven erg tegen verzet hebt en waar van je dus zeer zeker patronen hebt vastgelegd in je onderbewuste. Nog andere fragmenten van je hebben te doen met sociale conditioneringen. Weer andere komen voort uit collectieve patronen en overtuigingen. Je doet van alles uit gewoonte of omdat je door een soort Matrix ‘osmose’ geleerd hebben dat het zo hoort.
Je wordt in je essentie 'aangelengd' met allerlei onwaarheden en overtuigingen uit allerlei bronnen, vooral autoriteiten en ervaringen. Je wordt steeds minder je ZELF en steeds meer een conform product van gezinsomstandigheden en een maatschappelijke vormgeving van de heersende Matrix. De heersende Matrix is barbaars onder een vernis van verfijning. Je wil daar niet door geconditioneerd zijn, als je vrijheid, de essentie van de vechtkunde wilt bereiken...
Een doorsnee mens heeft duizenden en nog eens duizenden van dergelijke fragmenten, allemaal met eigen opinies en eigenaardigheden. Het leven als doorsnee persoon is een enorme energievretende bezigheid. Soms wordt je doodmoe van je eigen innerlijke bevolking en genetische terreur. Je voelt je af en toe wel als een kameleon.
Je vraagt je dan af:
Waarom heb ik dat nu in godsnaam gezegd?
Of je denkt dingen als: ik zou van die gewoonte afwillen, maar net is net alsof er een vreemde kracht in mij zit die me dit laat doen.
Of: ik voel me zo onhandig als iemand belerend tegen me doet.
Of: ik ben zo zenuwachtig als ik telefonische afspraken moet maken.
Allemaal fragmenten. Duizenden en duizenden. Dat is geen leven. Dat is een gevecht, een strijd. Het is overleven, niet leven.
Als toekomstige meester in de vechtkunde moet je daarom vrij zijn van verleden en toekomst. Je weet intuïtief, vanuit je totaliteit, wat je nu moet doen en hoeft daarbij niet na te denken. Daarom ben je zoveel wakkerder en sneller. Je bent als een sierlijke danser die het dansen zelf geworden is. Er is geen vechtkunstenaar van formaat die denkt: Wat moet ik nu doen? Daarvoor gaat het allemaal te snel voor in een echt gevecht. Wie goed wil worden moet vrij worden van de behoefte om te denken. Je handelt dan vanuit je zijn, je zesde zintuig. Het zesde zintuig is oneindig veel krachtiger dan de som van de andere vijf zintuigen en de hersenen samen. Iemand die via het zesde zintuig leeft, gaat vanuit een soort synthese met het leven om i.p.v. op een analytische. Analyse gaat altijd over fragmenten. Synthese gaat over het geheel. Analysis paralysis. Wie echter gevangen zit in conditioneringen heeft geen toegang tot zijn intuïtie. Wie geconditioneerd is, is niet vrij.
Bij Geest-
Conditionering, vormleer en aandacht vragende herinneringen staan een natuurlijke en onbewogen geest en iedere vorm van intuïtieve perceptie en spontane natuurlijke reactie in de weg.
De moeilijkste uitdaging of opgave op het pad van de krijgskunde was dan ook het ‘verslaan’ van c.q. het ontsnappen aan een onzichtbare al dan niet opgedrongen of vrijwillig aangeleerde bewustzijn Matrix. Het lijkt erop dat de Matrix eenvoudigweg gebruik maakt van allerlei mind control reeds werkzaam in de wereld van alle dag. Wat de mensen weerhoudt van macht uitoefening over de matrix wereld is de beschouwing hun gezond verstand van hoe iets zich gedraagt, zoals: als je valt, doe je je pijn. Meer in het algemeen, wat mensen op één lijn houdt is hun neiging te geloven wat de gemiddelde persoon gelooft, en derhalve blijft doen (of niet doen) wat men doet of niet doet. Zoals men erwten met een vork eet, en zoals men geen voedsel op de grond gooit, en dat men door de deur naar buiten gaat inplaats van het raam.) Gelijkvormigheid van je Zelf is je overgenomen laten worden door men.
Het ontleren van gelijkvormigheid was niet alleen de zwaarste en moeilijkste interne en externe vechtkunst uitdaging, maar ook een avontuurlijke archeologische ontdekkings reis om uiteindelijk tot mijn eigen ZELF bewust ZIJN te komen.
Zowel in de MartriX Real Life Spiritual Games als in de Wuyiquan Intuïtieve Leer Methode, hebben we de oude beproefde Taoïstische WUJI methode van het intuïtief schrijven en verbranden geïntegreerd. De WUJI methode helpt je het mysterie van de natuurlijke weg; de Tao in jezelf te doen herleven. Je neutraliseert met de WUJI methode uitermate effectief je ingeslepen vormleer en latent aanwezige aandacht vragende herinneringen. Misschien vraag je je als vechtkunstenaar of sporter af waarom is het zo belangrijk om ZELF bewust te ZIJN? Omdat als je innerlijk meester wil zijn, je eerst moet weten wie jij bent en voor wie jij de verantwoordelijkheid neemt.
Kennis over wie je echt bent, is de sleutel tot de hoogste liga van de vechtkunstenaars. Zelfkennis is hard werk aan jezelf. Alle valse personae moeten opgelost of overstegen worden. Dat vraagt ontzettende moed. Als je weet wat je doet, is het echter niet zo moeilijk als het eruitziet. Het vergt alleen ontzettende discipline. Alleen zij die de zelfdiscipline kunnen opbrengen om er ook naar te leven komen echter aan de eindstreep. De beste vorm van discipline is zelfdiscipline. Dat betekent niemands volgeling te zijn, maar bewust jezelf waar te nemen, dag na dag, zonder oordelen.
Dat betekent met dat je geen leraar kunt hebben. Het betekent wel dat je wat je eventueel van een leraar geleerd hebt, altijd toetst aan je eigen ervaring. Maar je neemt niets zomaar aan, van niemand, ook niet van mij en wat je nu aan het lezen bent. Als je iets anders waarneemt dan wat een bron of leraar zegt, wees dan je eigen autoriteit.
Toets wat je als waardevol ervaart en als het niet klopt met je eigen waarneming: gooi het overboord. Leren, echt leren vergt passie, de passie om het voor jezelf te ontdekken. Dat vereist vrijheid van conditioneringen, grote nieuwsgierigheid, intensiteit en directe waarneming en uiteraard ervaring. Dat is echte zelfdiscipline, ga hiermee aan de slag!
Je eerste Herzenbeving
Je ziet de wereld niet zoals hij is, maar zoals je bent!
Als persoon reageer je bijna exclusief vanuit je conditioneringen. Je bent innerlijk verdeeld. Jij bent niet heel, niet geheeld. Jij barst van de innerlijke tegenstrijdigheden. Jij onderdrukt allerlei innerlijke conflicten en kan daarom alleen maar een verdeelde wereld zien. De wereld bestaat niet. Het enige wat bestaat, is je perceptie van de wereld en die is niet objectief.
In je vechten ontelbare fragmenten om dominantie. Nu eens komt een invloed van je vader door, dan weer van je moeder, dan weer van een rolmodel, dan weer komt de rol door van een personage waar je je in je leven erg tegen verzet hebt en waar van je dus zeer zeker patronen hebt vastgelegd in je onderbewuste. Nog andere fragmenten van je hebben te doen met sociale conditioneringen. Weer andere komen voort uit collectieve patronen en overtuigingen. Je doet van alles uit gewoonte of omdat je door een soort Matrix ‘osmose’ geleerd hebben dat het zo hoort.
Je wordt in je essentie 'aangelengd' met allerlei onwaarheden en overtuigingen uit allerlei bronnen, vooral autoriteiten en ervaringen. Je wordt steeds minder je ZELF en steeds meer een conform product van gezinsomstandigheden en een maatschappelijke vormgeving van de heersende Matrix. De heersende Matrix is barbaars onder een vernis van verfijning. Je wil daar niet door geconditioneerd zijn, als je vrijheid, de essentie van de vechtkunde wilt bereiken...
Een doorsnee mens heeft duizenden en nog eens duizenden van dergelijke fragmenten, allemaal met eigen opinies en eigenaardigheden. Het leven als doorsnee persoon is een enorme energievretende bezigheid. Soms wordt je doodmoe van je eigen innerlijke bevolking en genetische terreur. Je voelt je af en toe wel als een kameleon.
Je vraagt je dan af:
Waarom heb ik dat nu in godsnaam gezegd?
Of je denkt dingen als: ik zou van die gewoonte afwillen, maar net is net alsof er een vreemde kracht in mij zit die me dit laat doen.
Of: ik voel me zo onhandig als iemand belerend tegen me doet.
Of: ik ben zo zenuwachtig als ik telefonische afspraken moet maken.
Allemaal fragmenten. Duizenden en duizenden. Dat is geen leven. Dat is een gevecht, een strijd. Het is overleven, niet leven.
Als toekomstige meester in de vechtkunde moet je daarom vrij zijn van verleden en toekomst. Je weet intuïtief, vanuit je totaliteit, wat je nu moet doen en hoeft daarbij niet na te denken. Daarom ben je zoveel wakkerder en sneller. Je bent als een sierlijke danser die het dansen zelf geworden is. Er is geen vechtkunstenaar van formaat die denkt: Wat moet ik nu doen? Daarvoor gaat het allemaal te snel voor in een echt gevecht. Wie goed wil worden moet vrij worden van de behoefte om te denken. Je handelt dan vanuit je zijn, je zesde zintuig. Het zesde zintuig is oneindig veel krachtiger dan de som van de andere vijf zintuigen en de hersenen samen. Iemand die via het zesde zintuig leeft, gaat vanuit een soort synthese met het leven om i.p.v. op een analytische. Analyse gaat altijd over fragmenten. Synthese gaat over het geheel. Analysis paralysis. Wie echter gevangen zit in conditioneringen heeft geen toegang tot zijn intuïtie. Wie geconditioneerd is, is niet vrij.
